Geen leven zonder vriendschap – Over mensen met een ernstige beperking

Hans Reinders

Ruim tien jaar geleden ontmoette de auteur een meisje met een zeer ernstige handicap: bij haar geboorte ontbrak een deel van haar hersenen. In het huis waar ze woonde, maakte dit echter geen verschil. Ze werd op dezelfde gelijkwaardige manier behandeld als haar huisgenoten – een mens zoals ieder ander.

Door deze ontmoeting ging de auteur op zoek naar een ander verhaal. Dit boek gaat over de vraag wat het betekent om mens te zijn. In onze cultuur is het antwoord vaak: zelf willen, zelf kunnen en zelf doen. Maar wat zegt dit over het bestaan van mensen voor wie het woordje ‘zelf’ geen betekenis meer heeft, of zelfs nooit heeft gehad? Zijn zij tweederangs?

Pleidooi voor mens-zijn zoals je bent.

« Terug


Ik geloof dat het voor onze ontwikkelingsweg van belang is dat je vragen durft te stellen en dat je die vragen durft vol te houden, durft vast te houden. Want vragen is het enige dat je verder brengt. Voor mij is een vraagstelling veel belangrijker dan het vinden van een antwoord, want de vraag brengt je op een weg, die je op dingen brengt die anders zijn dan het antwoord dat je aanvankelijk dacht te kunnen geven.

– Bernard Lievegoed