De nacht onze beste bondgenoot – Wilsmens – hoofdzaak – Vrijschoolpedagogie – Hugo Pronk en Jacques Meulman

De nacht onze beste bondgenoot – Wilsmens – hoofdzaak – Vrijschoolpedagogie –
Hugo Pronk en Jacques Meulman
Wie ontwaakt heeft geslapen. Maar wat gebeurt er eigenlijk met de mens wanneer hij slaapt? Zijn
lichaam ligt in bed; waar bevindt zich zijn wezen?
Overdag voeden we de kinderen op, 's nachts verwerken zij wat ze hebben geleerd, met het hoofd en
met de handen. En dat blijkt een totaal verschillend resultaat te hebben. Zodat de pedagoog daar
bewust op in kan spelen. Onder andere daarover spreekt Hugo Pronk.
Jacques Meulman wil een hardnekkig opvoedkundig misverstand ui de wereld helpen. Hoe we bij het
kind de hoofdmens niet zonder meer kunnen aanspreken. Met welke krachten werkt de pedagoog in
het opgroeiende kind? hij schetst hoe de omkering plaatsvindt van het kleine kind naar het 10-jarige
en het 14-jarige kind. En wat de rol van de hartekrachten is.

« Terug


Er zouden artikelen moeten verschijnen vanuit de meest verschillende standpunten, dat het eenvoudigweg van grote betekenis is voor het kind wanneer het pas tussen het achtste en negende levensjaar echt leert lezen. Men kan daar als voorbeeld aanhalen dat Goethe vóór zijn negende jaar niet kon lezen of schrijven … en dat daartegenover mensen die uiteindelijk zwakzinnig zijn geworden al op hun vierde, vijfde jaar konden lezen en schrijven.

– Rudolf Steiner – Bron: GA 300b – Ergänzungen zu den pädagogischen Grundkursen – Dornach, 15 maart 1922